De secretaresse van Obama

Laatst kreeg ik een prachtig stuk onder mijn neus gedrukt! ‘Maarten, kijk hier eens naar: President Obama heeft een dove secretaresse.’ Mijn belangstelling was meteen gewekt. En inderdaad, een paar meter van ‘the oval office’ werkt Leah Katz-Hernandez als secretaresse voor de president. Ze ontvangt gasten, zorgt dat het gastenboek wordt bijgehouden en maakt afspraken voor de president.

Twee-eenheid met de tolk

Wat mij opvalt aan het filmpje is hoe soepel de communicatie verloopt tussen de tolk en Leah. Het telefoontolken klinkt alsof zij zelf aan de telefoon praat en zonder enige hapering wordt er gecommuniceerd. Ook de aanwezigheid van de tolk naast haar in de werkkamer voelde heel normaal aan. Een soort twee-eenheid met Leah aan het roer. Prachtig om te zien. Veel woorden schoten door mijn hoofd bij het lezen van dit artikel: acceptatie, jezelf kunnen zijn, ontplooiing, een brede kijk door de horenden medewerkers enzovoorts. Wat ontzettend gaaf dat dit kan! En tegelijkertijd ook: hoe gewoon zou het eigenlijk moeten zijn?

Dove mensen kunnen alles doen

Leah geeft aan ‘het is ook om te bewijzen dat dove mensen alles kunnen doen’. Daar zit meteen een pijnpunt! Want eigenlijk hoort het niet zo te zijn dat je je moet bewijzen. Het gaat om de vaardigheden en kwaliteiten die je bezit. Door steeds maar weer tegen een stalen muur op te lopen van ‘je kunt het niet, want je bent doof’, zorgt er misschien voor dat Leah deze ‘ik zal eens laten zien dat ik het ook kan’ houding aan is gaan nemen. Heel begrijpelijk natuurlijk, maar ook jammer.

Praktische oplossingen

Mij bekruipt bijna het gevoel dat dit soort voorbeelden ook verteld moeten worden aan re-integratiebegeleiders, job coaches, maatschappelijk werkers en vooral tegen werkgevers! Gewoon, om een praktijk voorbeeld te laten zien van hoe het ook kan. En nu eens niet kijken naar wat er vooral niet kan. Waar liggen de kansen en mogelijkheden? Dat is meer de vraag. Voor een werkgever is het denk ik vaak koudwatervrees om een dove of slechthorende medewerker in dienst te nemen. Want hoe gaat dat dan in de communicatie? En in de pauze? Moet er dan altijd een tolk bij? Een hoop vragen waar naar mijn idee veel praktische oplossingen voor zijn.

Verder draait het vooral om de houding van de werkgever en werknemer. Het is naar mijn idee een gezamenlijke verantwoordelijkheid om tot een goede werkrelatie te komen en plezier te hebben in je werk. De doofheid haal je niet weg, maar het gevoel dat je erkend en gezien wordt door je collega’s, daar kun je aan werken. Het zorgt er ook weer voor dat de dove/slechthorende medewerker meer zelfwaardering krijgt en kan gaan geloven in zichzelf zonder steeds het gevoel te hoeven hebben om te moeten vechten tegen een steeds dichtslaande deur of opgetrokken muur.

Ben ik te positief? Ik hoor ‘t graag. Als president Obama het zelfs lukt, waarom dan ook niet in ons koude kikkerlandje?

Bekijk het filmpje op de website van Today News.  

Maarten Vogelaar is coach, trainer, therapeut en tolk Gebarentaal. Hij verzorgt communicatie -en assertiviteitstrainingen voor horenden, slechthorenden en doven. Hiernaast heeft hij een praktijk voor relatietherapie in Hilversum. Meer informatie:  www.naarmaarten.nl en  www.samennaarmaarten.nl

Portretfoto Maarten Vogelaar