Ode aan de schrijftolk

Inmiddels maak ik alweer twee jaar regelmatig gebruik van een schrijftolk. En de vraag die ik mezelf blijf stellen is: waarom heb ik het mezelf al die jaren daarvoor zo onnodig lastig gemaakt? Want dat ik eerder geen schrijftolk inzette, betekent niet dat ik die niet nodig had. Misschien had het iets te maken met de tolk die ik tijdens mijn lerarenopleiding gebruikte, en aan wie ik me vooral stoorde, omdat ze niet snel genoeg typte. Of misschien was ik bang dat het getik storend zou zijn voor anderen. Of misschien wilde ik gewoon niet opvallen. Kijk mij eens goed meekomen, ondanks m’n gehoorbeperking. Maar wie had ik eigenlijk wat te bewijzen?

Volwaardig meedoen aan overleggen

Nu ben ik heel blij dat ik alsnog over mijn bezwaren heengestapt ben. Want wat heeft de schrijftolk me veel goeds gebracht de afgelopen jaren! Eindelijk kan ik volwaardig meedoen aan het teamoverleg en krijg ik ook de grapjes mee die er tussendoor gemaakt worden. Maar het grootste voordeel vind ik dat de tolk mijn slechthorendheid zichtbaar maakt. Hoe ironisch als je bedenkt dat ik vroeger juist onzichtbaar wilde zijn.

Lastige situaties

Vaak zeggen mensen ‘dat ik het moet zeggen als ik iets niet verstaan heb’, maar dat is toch een stuk gemakkelijker gezegd dan gedaan in een groep. Je kunt moeilijk om de haverklap de boel stilleggen. Maar dan kom je weleens in lastige situaties terecht. Zo volgde ik eens een training (zonder schrijftolk) en na een hele groepsdiscussie waarvan ik natuurlijk niets had meegekregen, vroeg de docent aan mij: “En wat vind jij er nu van?” Ik kon wel door de grond zakken. Meteen diezelfde avond heb ik mijn vaste schrijftolk gemaild met de vraag of ze alsjeblieft wilde komen tolken op de volgende trainingsdag. En gelukkig, de volgende keer was ze erbij. Nu kon ik alles wat er gezegd was meelezen en als ik een vraag kreeg die ik niet verstond, keek ik even op mijn schermpje. Ik hoefde me niet meer ‘betrapt’ te voelen als ik iets niet verstaan had.

Jaloerse collega's

Sindsdien zet ik, als het even kan, altijd een schrijftolk in tijdens bijeenkomsten met meerdere personen. De tolk gaat mee naar werkoverleggen, trainingen en zelfs events waar ik als tekstschrijver een verslag van moet maken! Deze week moest ik voor het eerst een dubbelinterview afnemen en natuurlijk nam ik de schrijftolk mee. Alle collega-copywriters waren jaloers, omdat ik me op het gesprek kon focussen en niet hoefde mee te schrijven. “Mag ik haar een keertje lenen?”, vroegen ze.

Renske Holwerda werkt als copywriter. Ze is slechthorend geboren en in de loop der jaren steeds slechthorender geworden. Sinds 2009 draagt ze een CI. Tijdens vergaderingen, cursussen en andere werksituaties zet zij een schrijftolk in. Ze houdt van hardlopen, Latijn, boeken, films en katten. Af en toe schrijft ze een blog, zie: http://renskeholwerda.blogspot.nl