'Deze ervaring met een tolk was echt een openbaring voor mij'

Begin 2012 kocht Anja Mateijsen een Bosch-koelkast en deed daardoor mee aan een wedstrijd. De prijs: een Olympische Vip-reis voor twee personen naar London. In augustus kreeg ze het bericht dat ze 1 van de 5 gelukkige winnaars was. Anja is sinds kort zwaar slechthorend en regelde daarom via Tolknet een schrijftolk om mee te nemen naar de Olympische spelen. Lees hieronder Anja’s reisverslag.

zeilboot

‘De reis begon om 04:30 uur op Schiphol. We maakten deel uit van een groep van 200 fans, sponsors, vrienden en familie van Olympische zeilsters Lisa Westerhof en Lobke Berkhout. Iedereen droeg dezelfde zwart-oranje sponsorjassen. Op zichzelf al indrukwekkend. En dat vond een Engelse vrijwilliger ook toen wij ’s middags met de hele groep door Weymouth liepen: “Oh my God, half of Holland is coming!” Ik genoot van het prachtige weer, de sfeer en van de zeilwedstrijden, met als beloning een bronzen medaille voor Nederland. Volgens de twee dames had onze massale oranje gloed die zij vanaf het water zagen hierbij geholpen.

De volgende dag ging ik met een kleine groep naar het atletiekstadion. Aan het eind van de avond zag ik de finale van de estafetteploeg met “onze” Churandy Martina. Hij zette met zijn 6e plaats een prachtige prestatie neer. Op de tribune waren we omgeven door Britse supporters. Telkens wanneer er Britse atleten liepen kwam er een gigantische collectieve brul. Ons kleine groepje kwam daar niet bovenuit. Het moet meer dan 120 DB zijn geweest, gezien het gevoel in mijn oren. Naast ons sliep een baby’tje met een koptelefoon op, er gewoon dwars doorheen!

Wat me verder vooral opviel was de bijzondere sfeer overal, door heel London. Iedereen was even vriendelijk, geen onvertogen woord. Vrijwilligers waren enorm aardig en nergens waren mensen aan het dringen. Ik voelde me overal veilig. De tolk die mee was had echt een brugfunctie in de communicatie tussen mij en bijvoorbeeld de groep. Naar gelang de situatie handelde ze praktisch en vindingrijk. Het waren lange dagen met een vol programma maar ik hield het allemaal vol en heb van alles genoten. Dit keer niet achterlopen qua informatie en daardoor de groep kwijtraken of voortdurend niet door hebben wat ze gaan doen, niet steeds moeten vragen wat je hebt gemist en daardoor de groep ophouden. Het werd allemaal geregeld waardoor ik voor het eerst in jaren echt vakantie had.

In het Holland Heineken House trad Guus Meeuwis op. Voor het eerst begreep ik waarover hij zong. Bij het dansen werd het zingen begeleid met gebaren. Grote lol was dat. Om ons heen gingen allemaal twintigers en dertigers mee pantomimen. Sinds mijn studententijd heb ik niet meer zo genoten! En dat allemaal dankzij mijn koelkast! Voor mij was deze vakantie met een tolk een openbaring en het smaakt naar meer. Ik gun dit iedereen die doof of slechthorend is!’