Een tolk geeft rust

Nirosha Boer is sinds haar jeugd zwaar slechthorend. Momenteel is ze tweedejaars student hbo verpleegkunde. Om haar studie goed te kunnen volgen zet ze tolken NmG in.

Nirosha in de collegebanken

‘Ik ben sinds mijn jeugd slechthorend. Eerst zat ik op een school voor speciaal onderwijs. Daarna ben ik naar het regulier onderwijs gegaan met behulp van solo-apparatuur. Op het hbo liep ik uiteindelijk vast omdat ik erg op mijn tenen moest lopen, toen ben ik mbo gaan doen.’

Buitengesloten op school

‘Op de middelbare school voelde ik me best wel buitengesloten. Er werd niet altijd moeite gedaan om mij er bij te betrekken. Door de solo-apparatuur kon ik wel de docent goed volgen, maar mijn klasgenoten nooit. Ik miste alles wat er gebeurde, vooral het sociale stukje. Ik ontdekte pas veel later dat er schrijftolken bestaan. Toen ik daar achter kwam ben ik ze gaan inzetten: een verademing!

Ik krijg eindelijk alles mee en hoef niet meer zo hyperalert te zijn. In plaats van uit te zoeken wie er nu weer aan het praten is, concentreer ik me op de tolk. Vooral in groepen en tijdens discussies is het heel fijn, een tolk geeft rust.’ 

Een extra paar oren

'Toen ik eenmaal van het bestaan van tolken afwist, ben ik begonnen met het leren van de Nederlandse Gebarentaal. Vanaf het moment dat ik er voldoende vaardig in was, ben ik tolken NmG (Nederlands ondersteund met Gebaren) in gaan zetten. Ik zet eigenlijk altijd tolken NmG in tijdens mijn studie, maar misschien dat ik in de toekomst schrijftolken ga inzetten tijdens hoorcolleges.

Dat ik op school meekrijg wat er wordt gezegd is ook in sociaal opzicht fijn. Mijn tolk is mijn extra paar oren. Nu weet ik het als er bijvoorbeeld op de gang over praktische dingen wordt gesproken zoals de verandering van een lokaal.  Maar ook kan ik nu meelachen om de grapjes van klasgenoten. Eerder ging dit altijd langs mee heen.'

Een beetje raar

‘In het begin keken mijn medestudenten een beetje raar: ‘wat is dat, een tolk?’ Mijn studieloopbaanbegeleider gaf aan dat ik met mijn beperking juist een schat aan ervaring meebreng. Ik weet tenslotte als de beste waar je op moet letten bij de behandeling van dove en slechthorende patiënten. Ook docenten waren een beetje sceptisch. Maar naarmate de opleiding vordert, wordt het steeds gewoner.’ 

In de praktijk

‘Vorig jaar heb ik voor het eerst stage gelopen. Ik heb direct uitgelegd hoe ik communiceer en wat ik nodig heb. We spraken af dat zodra er iets was, ik aan de bel zou trekken. Dit is gelukkig niet nodig geweest. Bij mijn stage zet ik alleen tolken in als ik overleg heb met collega’s. Verder doe ik het zonder tolk en moet ik mijn cliënten en collega’s alert houden. Maar vaak gaan ze er heel natuurlijk mee om.’ 

Tolken op een bruiloft

‘Naast mijn opleiding doe ik veel dingen, zo ben ik voorzitter van Stichting Zo Hoort Het, bestuurslid van Stichting Plots-en laatdoven, reisbegeleider bij Wesemann Travel en begeleider in de gehandicaptenzorg. Ook privé zet ik tolken in. Bijvoorbeeld bij een verjaardag, een bruiloft of een workshop. Mensen moeten soms wel wennen, dat ze iemand zien gebaren. Maar ze zien dan ook vaak dat ze ineens contact krijgen, waar het voorheen niet altijd goed verliep.’

Tip

‘Een tip die ik anderen zou willen meegeven is: Gewoon doen een tolk inzetten. In het begin is het even wennen maar het scheelt je zoveel energie. Je krijgt zoveel meer mee waarvan je eigenlijk niet wist dat je het miste.’ 

Tolkinzet in het onderwijs wordt vergoed vanuit de tolkvoorziening voor onderwijssituaties. Deze voorziening kun je aanvragen bij het UWV.
Heb je vragen? Neem contact met ons op voor persoonlijk advies.