Judoles met een gebarentolk

Mirthe is 11 jaar en woont met haar ouders in Assen. Mirthe heeft het syndroom van Down en is doof geboren. Sinds vorig jaar september doet zij aan judo. Bij de lessen, examens en clubkampioenschappen is altijd een tolk Nederlandse Gebarentaal aanwezig.

Mirthe toont trots haar diploma!

Communicatie 'brug'

Haar moeder, Annemieke vertelt: ‘We streven naar een zo optimaal mogelijke communicatie tussen Mirthe, de docent en haar mede judoka’s. Daarom vinden wij het ontzettend belangrijk dat er bij iedere les een tolk aanwezig is. Ook tijdens clubkampioenschappen en judo-examens zorgen we voor een tolk. De tolk slaat een brug tussen de docent, de kinderen en onze dochter. En inmiddels is iedereen gewend aan haar aanwezigheid.’

Steeds meer gesprekjes

Annemieke gaat verder: ‘Het is mooi om te zien dat de andere kinderen ook met onze dochter communiceren via de tolk en zelf ook meer gebaren gaan gebruiken. Er ontstaan steeds meer gesprekjes. Zo maken de kinderen het gebaar voor matte (de scheidsrechter kondigt matte aan om de wedstrijd tijdelijk te staken) inmiddels al zelf!

Langs de zijlijn

Annemieke vertelt dat zij bij judo zelf liever niet tolken voor Mirthe: ‘Wij kunnen nooit zo goed tolken als de tolk dat kan. Tolken bij judo is behoorlijk ingewikkeld.  Daarnaast vinden we het ook leuk om gewoon als ouders langs de kant te zitten. We willen Mirthe graag aanmoedigen en zien hoe ze het doet. Op deze manier leert ze ook dat ze voor communicatie niet altijd afhankelijk is van haar ouders.

Advies voor andere ouders?

Op de vraag of ze nog een advies heeft voor andere ouders antwoordt Annemieke: ‘Door al vanaf jonge leeftijd een tolk in te zetten leert je kind hoe het kan omgaan met het gebruik van een tolk. Waar de eerste keren amper werd gekeken naar de tolk heeft onze dochter nu ervaring met het communiceren via een tolk. Ze plukt daar nu de vruchten van’.