'De eerste de beste tolk die ik benader is enthousiast'

Helma Pascaud-Overdijk heeft Usher en loopt sinds maart 2012 rond met een geleidehond, “Kwincy”. Ze besloot dit najaar een hondencursus te volgen, maar als je weinig ziet en hoort valt dat niet mee. Totdat ze op het lumineuze idee komt om een ‘natte neuzen tolk’ in te schakelen.

Helma Pascaud met geleidehond Kwincy

“Kwincy, alhoewel blond, is een slimme jongedame dus heb ik ons opgegeven voor een hondencursus, een zogenaamde combicursus met van alles wat.”

Gehoorzaamheid, behendigheid, speuren, van tevoren is goed afgesproken dat ik bekijk of ik Kwincy bepaalde dingen wel of niet laat doen op het gebied van behendigheid. Dit in verband met mogelijke blessures of vanwege andere commando’s die ik moet gebruiken. Immers ik wil Kwincy niet in de war brengen.

Op 3 oktober is het zo ver, de eerste training begint. Voordat ik verder ga met mijn verhaal moet ik eerst even vermelden dat ik behalve slechtziend ook vanaf mijn geboorte slechthorend ben als gevolg van het Ushersyndroom. Spannend is het dus wel. Kan ik alles volgen, breek ik mijn nek niet als ik behendigheid ga doen vanwege mijn kokervisus?

Er is maar een manier om dit uit te vinden en dat is... doen!

Het valt niet mee, het doen van de oefeningen gaat best goed, we beginnen rustig aan, maar qua geluid... De trainster, enthousiast en bevlogen praat heel snel, de akoestiek is bar slecht, daarbij piepende en blaffende honden... dus verstaan? Nee, echt niet.

Enigszins teleurgesteld vertrek ik na afloop naar huis. Is er nu geen oplossing om toch de cursus te kunnen volgen? Ineens zie ik het licht, ik maak immers gebruik van schrijftolken. Zowel van leefuren als voor de vergaderingen van Oogvereniging-DoofBlinden. Zou er een schrijftolk zijn die voor mij wil tolken? Eén die ‘natte neuzen’ (honden) geen probleem vindt.

De eerste de beste tolk die ik benader is enthousiast. De tweede avond van de hondentraining ga ik met schrijftolk Lieske Draeck op pad en het gaat geweldig! Ze tolkt alles voor me, de gesprekken tussen de deelnemers, als er een hond piept of blaft, wat de trainster vertelt, zelfs als er een hond plast en er wat reuring ontstaat omdat het ongelukje opgeruimd moet worden. Er ontgaat mij een hoop vanwege mijn dubbele beperking, maar met een schrijftolk, in dit geval Lieske, naast mij heb ik het gevoel dat ik horend en ziend ben, fantastisch!

Ik zie vol goede moed de volgende cursusavonden tegemoet en wie weet… nog wel een vervolgcursus ook!